Showing posts with label 50. Show all posts
Showing posts with label 50. Show all posts

Wednesday, August 19, 2015

ياد خورشيد سواران


اين جا خواهان ديدار مرداني هستم كه آوازي سخت دارند 
مرداني كه هيون را رام ميكنند و بر رودخانه ها ظفر مي يابند
مرداني كه استخوانهايشان به صدا در مي آيد و با دهان پر از خورشيد و چخماق  مي خوانند
بنيانگذاران سازمان مجاهدين خلق ايران محمد حنيف نژاد سعيد محسن و اصغر بديع زادگان در سحرگاه چهارم خرداد 1351 همراه با دو تن از ياران پاكبازشان مجاهدين شهيد محمود عسگري زاده و  رسول مشكين فام (اعضاي مركزيت مجاهدين است ) جاودانه شدند 
آن  روز خورشيد سواران ما به خاك افتادند تا خورشيد جاودانه انقلاب بر بام ايران طلوع كند آنان راهگشاياني بودند چنگ انداخته بر سقف بلند توحيد و انقلاب كه بر جبر شرايط شوريدند و سمند سركش ناممكن را رام كردند، آنان، تكيه زده بر خورشيد،  از ژرفاي جريان خود به خودي رودها سر بركشيدند و در پرتو يقين شفافشان به پيروزي خلق، دميدن محتوم صبح آزادي را بشارت دادند خروش آنان راهم اينك در ستيغ همه  كوهها، در بلند همه ابرها و در وسعت همه صحراهاي ايران زمين ميتوان شنيد 
محمد حنيف نژاد بنيانگذار سازمان مجاهدين خلق ايران از جمله انقلابيون جواني بود كه در سالهاي اول دهه چهل به جمعبندي مبارزات مردم ايران و علل شكستهاي انقلاب مشروطه، نهضت جنگل، نهضت ملي به رهبري دكتر محمد مصدق و هم چنين جبهه ملي دوم پرداخت. حنيف كبير علت اصلي همه ناكاميهاي مبارزاتي را به رغم همه فداكاريها و از خودگذشتگيهاي مردم در ضعف رهبري جنبش يافت واقعيت اين بود كه با تغيير شرايط  و در دوراني كه شاه دست به يك چرخش تاريخي براي تغيير نظام بورژوا -ملاك كشور به نظام بورژوازي كمپرادور زده بود ضعف تاريخي و بي كفايتي رهبران جنبش بيش از هر وقت ديگر خود را نمايان مي ساخت شكست تظاهرات مردمي در 15 خرداد سال 42 نيز به خوبي نشان داد كه دوره مبارزات رفرميستي به پايان رسيده و اگر راهي براي نجات خلق و ميهم متصور است بايستي آن را تنها در مبارزه انقلابي مسلحانه جستجو كرد اما اين راه راهي بس دشوار بود و الزاماتي را طلب مي كرد كه دست نيافتني به نظر مي رسيد اين بو دكه رهبران بي كفايت آن زمان جنبش، همگي در برابر شرايط تسليم شدند و هر يك به نحو به توجيه دست كشيدن از مبارزه و  رها كردن مردم پرداختند در چنين شرايطي حنيف به اتفاق ياران پاكبازش مجاهدين شهيد سعيد محسن و اصغر بديع زادگان با اراده يي استوار و ايماني خلل ناپذير طرحي نو در فلك مبارزاتي مردم ايران پرداختند براي اولين بار در تاريخ مبارزات رهاييبخش مردم ما در شهريور ماه سال 1344 سازماني با ايدئولوژي توحيدي آرمانهاي مردمي و مشي انقلابي مسلحانه بنيان گذاشته شد سازمان شش سال تمام در اختفاي مطلق به كار عضوگيري آموزش ايدئولوژيك و سياسي كادرها و اعضا و مدون كردن تجربيات و دستاوردهاي ايدئولوژيك انقلابي پرداخت مجاهدين در اول شهريور 1350 مورد يورش وحشيانه ساواك قرار گرفتند 
دشمن زخم خورده به شكنجه وحشيانه و اعدام پيشتازان انقلاب پرداخت و در چهارم خرداد سال 51 بنيانگذاران سازمان را به جوخه تيرباران سپرد هر چند حنيف و يارانش با  دهان پراز خورشيد و چخماق سرود شهادت خواندند اما راهي كه آغاز شده بود ادامه يافت خلق قهرمان ايران در ابعادي وسيع سازمان پيشتازش را شناخت و دريافت كه بن بست تاريخي مبارزات شكسته و راه نوين انقلاب گشوده شده است

Monday, August 17, 2015

پنجاه سالگيت مبارك


من 50 ساله شدم من سازماني هستم كه روز 15 شهريور 44 اولين بار بذرم را دانشجويي كاشت كه 26 سال بيشتر نداشت اسمش محمد بود كه دوستانش به او محمد آقا ميگفتند تا 6 سال اول مخفي بودم اما سال 50 ضربه خوردم و مرا در بند كردند و چه شلاقها و تطميع ها كه نكردند تا مرا از هدفم بازدارند اما گفتم نه!!!
محمدم را از من گرفتن به او گفته بودند دست از هدفي كه داري بردار تا به تو زندگي دوباره ببخشيم اما ايستاد و گفت زندگي براي من در مقابل آرمانم چيز بي ارزشيست و هر گز بذري كه براي آزادي كاشته ام را با زندگي خودم معاوضه نمي كنم تا سال 57 آنهاي كه روح و قلبشان با محمد آقا بود همچنان راست قامت وبا اميد به افقهاي روشن فردا در زندانها بودنداما راه و رسمشان را مردم كوچه پس كوچه هاي شهر آواز مي دادند و آن را عزيز مي شمردن.....بله آن بذر و آن جانفشاني ها و بهايي كه دراين راه داده شد كارش را كرد و سياهيها يكي پس از ديگري محو شدند و بهار آمد باتمامي زيباييهايش و من آن را باتمام وجودم حس ميكردم اما چيزي نگذشت كه خيلي زود ديدم زمستان آمد شهر به سياهي تبديل شد و سنگفرشهاي خيابان پر شد از خون هزار هزار عاشق كه به جرم آزادگي و مردانگي به خاك مي افتادند.....آه چقدر كوتاه بود اين بهار.....كفتارهاي وحشي، شهر را به تصرف خود در آوردند و با تمام وجودشان ميخواستن مرا نابود كنند هزار هزار را در زنداني به نام اوين در بند كردند.... آهاي زندان اوين بگو به تاريخ كه چه ها ديدي...بگو از دختران 14 ساله تا زنان باردار و تا مادران سالخورده بگو از داريوش بگو از ناصر از فاطمه از پروين و از هزار هزار بگو....بگو چگونه براي آزادي حتي نامشان را به كفتار ندادن و خود پيماني شدند براي آيندگان 
بگو از قتل عام 30 هزارگل سرخ كه فرياد زدند ناممان مجاهد است و تنها ما را به همين جرم به پاي چوبه هاي دار مي برند.....آهاي تاريخ بنويس از اين آزادگان بنويس كه سنگ هم در مقابل شهامت و شجاعتشان ذوب مي شود.....بنويس از آنهاي كه هم نسل من نبودن نسل سوم و چهارم بودن......از حنيف از سعيد از رحمان .........آنها هرگز ايران را نديده بودن اما در راه آزادي سوگند خوردندكه تا آخر با كفتارها مبارزه كنن زيرا كه ايمان داشتن كه وقتي عاشقند ميتوانند، پيروز شوند......امروز من 50 ساله شدم هزاران بار مرا به بند كردند و بر تنم شلاق زدن و بر سرم ريختن و خاكسترم كردن اما هر بار بلند مي شوم و مي ايستم با قامتي سر فراز تر به افق هاي روشن فردا مي نگرم و ايمان دارم كه خورشيد به سرزمين ما طلوع خواهد كرد.....و اين فداكاريها روزي به ثمر خواهد نشست.

Sunday, August 9, 2015

ايمان به آزادي


نیم قرن نبرد با دو دیکتاتوری را با امید و ایمان به آزادی، پشت سر گذاشته‌ایم و باز هم با امیدی صدچندان به پیش می‌رویم تا آنگاه که آزادی و دموکراسی در ایران بر تخت پیروزی بنشیند
بله نيم قرن پر افتخار، نيم قرن ايستادگي  بر سر پيمان ، پيماني ناگستستني بين خلق و مجاهد خلق 
با فرا رسيدن 15 شهريور سالروز تاسيس سازمان پرافتخار مجاهدين خلق ايران  مي خواهيم در تمام شهرهاي ايران و كشورهاي اروپايي و آمريكايي به اين مناسبت جشن و پايكوبي برگزار كنيم  و در همه جا شيريني پخش كنيم و آرم سازمان را گلباران كنيم  و از شما مي خواهيم  با ما همراه و هم گام باشيد تا بتوانيم لرزه به تن دين فروشان تاريخ يعني رژيم سفاك خميني و خامنه اي  بيندازيم